«

»

jan 06 2013

Zo, en dat was familieverassing nummer twee in twee weken…

SaganakiDat we populair zijn bij onze bezoekers, nou dat wisten we wel gezien de bezoekerscijfers (net aan geen 800.000 unieke bezoekers in 2012 en tegen de 2.000.000 pageviews), maar dat we zo populair zijn bij de familie van mevrouw Veelkantie… Dat blijft ons verbazen 😉

Eerste kerstdag hadden we besloten om een dagje naar de Winter Efteling te gaan. Zogezegd zo gedaan. Maar we waren nog niet binnen of we werden overvallen door zwager Hans en (schoon)zuster Marja. Die hadden al twee weken daarvoor uitgebroed ons te verrassen in de Efteling.

Nou, en dat is ze ook gelukt ook! We stonden perplex. Het werd een geweldige gezellige dag. Veel humor, veel gekletst, werden getrakteerd op lekker eten s’ avonds, in één woord geweldig! We hebben zo ontzettend genoten die dag… Geen woorden voor!

Vandaag was keer twee. We hadden ons helemaal voorbereid op een erg traag zondags dagje. Ik was net bezig, in mijn campingsmoker, een nieuwe achterband op de fiets van mevrouw Veelkantie te zetten, want de oude was echt aan vervanging toe. Niet bepaald ons favoriete klusje want je moet zo’n opoefiets zo ongeveer half slopen om de achterband te vervangen. Dus een beetje lopen mokken en vloeken. En ook mevrouw Veelkantie was een beetje met het verkeerde been uit bed gestapt en tot op dat moment een aardig waardeloze dag…

KeftedakiaEn toen ging de telefoon. De zuster, Saskia in dit geval, van mevrouw Veelkantie. ‘We zijn er met een minuut of 5…’ WAT DAT KAN HELEMAAL NIET, IK LOOP NOG IN MIJN PYAMA, HET IS EEN BENDE IN HUIS, WE ZIJN MIJN FIETS AAN HET MAKEN…! Hoorde ik mevrouw Veelkantie uitroepen.

‘Ja we waren een stukje aan het toeren en toen dachten we, we gaan bij jullie langs, we zijn toch in de buurt’, logen ze. Want ze kwamen al binnen met een gigantische bos bloemen die je niet bij het tankstation koopt. En ze gaven uiteindelijk toe. Ze hadden dit gisteren al gepland.

Ze, (schoon)zuster Saskia en zwager Bas, zouden maar een uurtje blijven. Ja ja… dat gaat je niet lukken bij de Veelkantie‘s… Dus een uurtje werd twee uurtjes, werden drie uurtjes… en toen was het zo ongeveer tegen etenstijd. We hadden al besloten dat we een Chineesje zouden gaan halen. Maar ja, dan ga je het over eten en goede restaurants hebben. Dus toen we over de geweldige Griek bij ons gingen hebben toen raakte we een gevoelige snaar bij Griekofielen Sas en Bas. Nou, dat wilde ze dan wel eens even zien.

Dolmadakia

Maar ja, meneer Veelkantie mag dan wel sinds 1 januari een baan hebben, maar erg kapitaalkrachtig zijn we nog steeds niet. Maar dat was geen probleem. Sas en Bas trakteerde… Helemaal verbijsterd waren we!

Nou, we hadden zeker niet teveel gezegd. Het werd een fantastische avond. We hebben werkelijk geweldig gegeten. Wat een sfeer, wat een ontvangst, wat een bediening en wat een familie. U ziet zo links en recht wat foto’s staan van wat we gegeten hebben (sorry voor de slechte kwaliteit). Echt subliem.

Vlees zover het oog reikt en knie diep in de salades

En we hadden er natuurlijk, vast door het feit dat we helemaal overdonderd waren, niet aan gedacht een fatsoenlijk fototoestel mee te nemen. Dus u moet het even met deze gebrekkige foto’s doen.

We hadden uiteindelijk drie grote schotels met allemaal soorten vlees, noem het maar op… Lamskoteletten, Gyros, Bifteki, Souvlaki, Schnitzeltjes… en ik zal vast nog iets vergeten zijn. En daarbij hadden we drie boerensalades, drie porties Griekse aardappel, drie portie Pilaf, Frietjes die we niet besteld hadden, twee porties Tzatziki, enzovoort. We hebben gevroten of ons leven er vanaf hing. Wat een waanzinnige avond!

Nou weet ik dat zwager Bas ook foto’s gemaakt heeft met zijn smartphone, dus misschien update ik deze post nog met andere of betere foto’s, maar we zijn van deze dag en avond in ieder denkbaar opzicht zo ontzettend vol dat we het geduld niet meer op konden brengen om te wachten u dit allemaal te laten zien.

Sas en Bas, dank jullie vanuit het diepst van ons hart voor deze geweldige dag en avond. Wat een verrassing weer… We weten inmiddels zo ongeveer niet meer wat we moeten zeggen, zo verlegen zijn we met alle aandacht en alle verrassingen en warmte die over ons heen komt.

Moe maar voldaan gaan we nu slapen, maar ondanks dat we bekaf zijn zullen we hier toch nog wel even een beetje onrustig van zijn…

Oh, en we willen zeker niet vergeten om De Griek in Lelystad te bedanken. Wat hebben jullie ons een waanzinnige avond bezorgd. We hadden tegenover (schoon)zuster Sas en zwager Bas flink opgeschept over jullie maar we hadden niet verwacht dat jullie nog beter zouden presteren dan wij al hadden gezegd… Geweldig!

Permanente koppeling naar dit artikel: http://veelkantie.nl/blog/2013/01/06/zo-en-dat-was-familieverassing-nummer-twee-in-twee-weken/

2 reacties

  1. Ellen

    Wat een geweldige verrassingen allemaal en niet te vergeten wat een geweldig lieve mensen (familie) en griek naturlijk hihi.
    zo’n familie mag je koesteren, wat een liefde en warmte.
    Groetjes

    1. Meneer Veelkantie

      Ellen,

      Dat is zeker waar… en inderdaad, we zullen maar zuinig zijn op alle hierboven genoemde personen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *