«

»

apr 21 2014

Zijn Duindorpers Racisten?

Grote onrust in media en politiek Nederland. Duindorp, een klein stukje Den Haag dan wel Scheveningen van amper 15 straten, komt groot in het nieuws. Duindorpers, veelal (oud-)arbeiders en/ of uitkeringsafhankelijk, hebben laten weten niet op ‘buitenlanders’ in hun wijkje te zitten wachten. Sommige nogal ongepolijste ‘kansenmensen’, zoals ze genoemd zouden worden hadden het allochtonen geweest, op de onderste sport van de sociale ladder geven aan radicale acties te nemen dan wel te steunen mocht er zich een ‘zwarte’ dan wel een ‘buitenlander’ vestigen in de wijk.

DuibdorpRacisten is het waardeoordeel dat ons door politiek correct Den Haag en de media wordt opgedrongen. Lastig is dat niet. De Duindorpers die in beeld komen zijn niet echt mensen die de gepolijsten taal machtig zijn die in de politiek en media worden gebezigd. Ze zijn dus makkelijk te ‘framen’ in het beeld van dé racistische autochtone blanke man, en een hele enkele keer vrouw, dat ons al decennia als soort van clichébeeld wordt opgediend.

Politici en media lijken, en zijn, niet echt geïnteresseerd in wat deze Duindorpers beweegt om zo ‘radicaal’ stelling te nemen tegen de vermenging van ‘culturen’ in hun wijkje. Wat zit er achter de spierballentaal en krachttermen die men uit? Wat is hun verhaal?

Duindorpers die verbaal iets sterker zijn (misschien een lesje Mahler gehad?) proberen hun houding en gedrag te legitimeren door er bijvoorbeeld op te wijzen dat ‘ze’ Duindorp na de oorlog zelf uit de as weer hebben opgebouwd en Duindorp voor de Duindorpers is. Maar dat is natuurlijk geen excuus. Als dat er al zou zijn voor politiek correct links dragende Nederlanders. De pijn zit ook veel dieper.

Duindorpers komen ook wel eens buiten de wijkgrenzen en hebben gezien hoe de rest van Den Haag in record tempo van kleur en ‘cultuur’ is verschoten. Een beeld dat je overal in Nederland, en dan met name in de grote steden, tegenkomt. Als rasechte Amsterdammer kan meneer Veelkantie er over meepraten. Ooit ergens in de jaren ’70 hadden wij één Marokkaans gezin op voor de rest alleen maar autochtone gezinnen. En dan is dat inclusief de Molukkers die ook in de wijk woonde. Nog geen 20 jaar later is het exact omgekeerd. Er is nog hooguit één autochtoon gezin in een wijk van alleen maar Turken, Marokkanen en wat verdwaalde Surinamers. En dat autochtone gezin wil dolgraag weg.

Met deze omgekeerde kolonisatie van ‘hun’ wijken, waarin ze overigens nooit gekend zijn, kwam er ook een hele andere (en dan benoem ik het maar zo positief mogelijk) ‘dynamiek’. De autochtonen die het zich konden veroorloven vertrokken uit de wijken en stadsdelen omdat men zich er niet meer thuis voelden. Men kon de buren niet meer verstaan. Er kwamen andere kookluchten in de straat die niet meer werden herkend en die ook niet perse als aangenaam werden ervaren. Om maar niet te spreken van de ‘jengelmuziek’ die bij voorkeur op standje ‘krijsen’ werd gedraaid. Om maar te zwijgen van de enorme schare kinderen die, naar Nederlandse begrippen, aan hun lot werden overgelaten. Die tot heel laat in de avond, tot 22.00 uur, en niet zelden tot wel 23.00 uur of nog later, een hoop herrie schopten op straat. Naar zoveel zaken die voor autochtone Nederlanders onbegrijpbaar, onbestaanbaar of zelfs volkomen onacceptabel waren. Kinderen die al snel de dominante groep vormden in de buurten en de autochtone kinderen verdreven van de speelplaatsen, zandbakken en trapveldjes. Die ook niet onder stoelen of straatmeubilair staken dat die autochtone kinderen er maar raar uitzagen en er ‘onzedelijk’ bijliepen. Enzovoort, enzovoort, enzovoort.

Via de propagandazenders, de kranten en de politiek werd de autochtone verteld dat de ‘multiculturele’ samenleving een zegen was. Maar zo werd het beslist niet ervaren. De zogenaamde ‘diversiteit’ monden in slechts enkele jaren uit in een allochtone, hetzij een Marokkaanse of een Turkse, monocultuur. In de volkswijken waren de autochtone al snel het ‘natuurlijke’ overwicht kwijt en werd er meer en meer verlangd dat de autochtonen zich aanpasten aan de ‘nieuwkomers’. Van vermenging van ‘culturen’ was als snel geen spraken meer daar de Marokkanen en Turken allemaal bij elkaar hokten. Als autochtoon werd je een vreemdeling in je eigen straat, waar je vaak al tientallen jaren woonde, en niet zelden werd je non-verbaal maar ook verbaal te kennen gegeven dat men jouw aanwezigheid niet heel erg op prijs stelde. Voldeed je niet aan het beeld dat men in sociaal, seksueel en religieus opzicht van je wilde hebben dan werd de boodschap niet zelden kracht bijgezet door eindeloze pesterijen zo niet daadwerkelijke (buren)terreur.

Het droombeeld dat de ideologen kennelijk hadden en hebben van de ‘multiculturele samenleving’ werd vaker wel dan niet de nachtmerrie in realiteit van veel autochtonen die zich de luxe niet konden veroorloven te verhuizen naar de buitensteden of elders en zo aan de situatie te ontsnappen. Het feit dat je de buren niet kon verstaan, de kookluchtjes niet meer herkende en de muziek je enorm ergerde was al snel niet meer het grootste en enige probleem dat je had.

Overigens waren veel van de autochtone, die zich wel de luxe konden permitteren naar elders te verhuizen, ook niet erg gelukkig. Ook in de veelal nieuwbouwwijken miste men de sociale contacten, het stamcafé en de herkenbaarheid. Ook in de nieuwbouwsteden en wijken werd men geconfronteerd met het feit dat men vrij plotseling in een totaal andere wereld terecht was gekomen. Jazeker, het huis dat men kreeg was vaak veel mooier en groter dan het huis dat men verliet. Niet zelden had men opeens een tuin waar men aanvankelijk geen raad mee wist. Maar de heimwee naar het oude Amsterdam, Rotterdam en Den Haag, enzovoort, was schrijnend. Heel wat mensen die verknocht waren aan ‘hun Mokum’ of ‘hun Schilderswijk’ verkommerde langzaam en kwijnde emotioneel zo niet daadwerkelijk fysiek weg. Werkeloosheid, alcoholisme en huiselijk geweld nam schrikbarend toe. En de kinderen die zich stierlijk verveelde trapten dan maar rotzooi en raakte later aan de drugs. Dat was de schrille realiteit die haaks op de idealen stonden.

Het hoeft weinig betoog dat het sinds die tijd, sinds die jaren ’70, ’80 en ’90, er bepaald niet beter op geworden is. Hoe hard we het ook willen ontkennen… er is wel degelijk sprake van een ‘Marokkanen probleem’. En hoezeer we ook wegkijken… er is wel degelijk sprake van islamisering. En nou zijn de Duindorpers weliswaar niet ‘de pareltjes van de beschaving’, en zou Yvonne Kroonenberg zich hardop afvragen ‘of deze Duindorpers zich wel mensen mogen noemen’, maar gek zijn ze beslist niet. Ze weten dondersgoed hoe dat toen is gegaan. Want het begon destijds ook met één.

Je kunt als uit de poppenkast gevallen Mahler addept die pendeld tussen Amsterdam Zuid en jouw optrekje in Portugal waar je juist zo geniet van het ongeslepen simplisme, deze mensen die daarvoor terecht vrezen wel wegzetten als racisten en xenofoben en twijfelen aan hun mens zijn, maar dat neemt niet weg dat deze mensen inmiddels wel weten hoe Den Haag en de lokale politieke partijen en aan hen gelieerde ‘sociaal maatschappelijke’ entiteiten rollen.

Je kunt wensdenken wat je wil, maar dat neemt het feit niet weg dat de zogenaamde ‘multiculturele’ samenleving faliekant is mislukt. Zoals ieder stiekem toch socialistische agenda altijd is uitgelopen op alleen maar kommer en kwel voor de mensen die jouw idealen in de praktijk mochten beleven. De binnen- en buitensteden van met name de grotere steden zijn verworden tot Marokkaanse dan wel Turkse enclaves. De (lokale) overheid anticipeert daar tegenwoordig zelfs op door projecten te ontwikkelen voor bijvoorbeeld Turkse ouderen. Men gaat zelfs zover dat er bij nieuwbouw rekening wordt gehouden met de islamitische voorschriften. Het gaat zelfs zover dat men gevangeniscellen volgens genoemde religieuze regels inricht om de veelplegende kinderen van de ‘nieuwkomers’ te verwelkomen. En op ieder ander vlak accommodeert en faciliteert de Nederlandse overheid vooral de allochtone niet-westerse medelander.

Langzaamaan wordt Nederland zelfs bouwkundig voorbereid op het te verwachten totale overwicht van de allochtone niet-westerse en vooral wel islamitische medelander. En als autochtone Nederlander wordt je geacht in te schikken en je plaats te kennen. Doe je dat niet, en pleeg je zoals de Duindorpers daartegen een weliswaar lomp verzet, dan zet men je  gewoon weg als racisten en xenofoben. Want als je niet voor bent… dan ben je tegen en derhalve de vijand.

Zelfs het feit dat de Duindorpers zich niet in ABN uitdrukken en hun heil zoeken in politieke wegen of petities en formele protesten, zou dit überhaupt al enige zin hebben natuurlijk, kun je hen niet kwalijk nemen. Want al het voorgaande beleid, denk dan aan met name het onderwijs, was erop gericht om de ‘gewone man’ te indoctrineren met socialistische dogma’s, om definities van woorden en termen te veranderen en hem zo zijn enige wapen, namelijk de taal, te ontnemen. Hele trage sluipende verandering die nog het meest doet denken aan een 1984-achtig scenario.

Fragmenten van de Wiki-pagina over het boek 1984 van George Orwell:

Een van de middelen waarmee de Partij de greep op de burgers probeert te houden is een nieuwe taal: Nieuwspraak (in het originele Engelse boek als ‘Newspeak’ aangeduid). Nieuwspraak is een extreem gecomprimeerde vorm van de Engelse taal, waarin de Partij ervoor heeft gezorgd dat alle woorden die een negatieve werking voor haar zouden kunnen hebben, zijn geschrapt of een andere betekenis gekregen hebben. Het onder woorden brengen van ‘misdenk’ (Nieuwspraak voor ‘onjuiste meningen’) wordt hiermee bij voorbaat onmogelijk gemaakt.

1984 is daarmee ook een boek over taal en semantiek. Wanneer woorden hun betekenis verliezen en mensen niet over voldoende woorden beschikken om hun gedachten uit te kunnen drukken, kunnen zij niet alleen niet meer spreken maar ook niet meer denken.

Wat we kunnen opmerken over de Duindorpers is dat onze overheid hen enorm in de steek heeft gelaten zoals ze zoveel Nederlanders in de steek heeft gelaten. En nu dat men in verzet gaat wacht hen niets anders dan ridiculisering, stigmatisering en zelfs criminalisering. Jazeker, men pist tegen de verkeerde boom. Het zijn namelijk niet de allochtonen, alhoewel er natuurlijk meer dan voldoende kritiek te leveren is op hun mate van participatie en dergelijke, die hen dit allemaal hebben aangedaan of aan willen doen. Het is de overheid, en dan met name de zogenaamde volks- en arbeiderspartij PvdA die zogenaamd streed voor de verheffing van de ‘gewone man’, die hen telkenmale heeft verraden. Het huidige politieke klimaat en verborgen agenda’s van de politieke elite en media doet hen nu de das om.

Als antwoord op de vraag of Duindorpers racisten zijn? Ja in zeker zin wel. Ze bijten helaas richting de verkeerde want in wezen en in essentie zijn ook de allochtone van toen en de nazaten van nu mensen die uit hun vertrouwde omgeving zijn gerukt en op een even zo onbeholpen manier een thuis proberen te maken van hun omgeving. Maar daarbij moet over Duindorpers opgemerkt worden dat je van iedere trouwe hond een valse hond kan maken die woest om zich heen bijt maar nooit het baasje aan zal vallen. Als je hem maar wantrouwend genoeg maakt en slecht genoeg behandeld.

Update: Oh jee… over islamisering gesproken… Uw dochters en de Paaseieren van uw kinderen zijn niet meer veilig!

 “Older boys are going round in these morality squads telling off girls if they do not wear veils. They bully the girls and stop them mingling with boys in the playground.”

“A girl tried to bring in an Easter egg for a friend and one boy grabbed it and smashed it against a wall. Another girl of about 11 brought in a little Easter bunny toy that she wanted to show her friends. They grabbed that off her too.”

“All talk of Christmas and other non-Muslim festivals is banned. The teachers just turn a blind eye to it.”

 

Permanente koppeling naar dit artikel: http://veelkantie.nl/blog/2014/04/21/zijn-duindorpers-racisten/

3 reacties

  1. Tom

    Een mooi standvastig dorp ,waren er daar maar meer van.

  2. Ruud Beijer

    Het hele land was al bezet,behalve een klein dorpje[Asterix en Obelisk]
    p.s stem tegen de E.U 22 mei stem PVV!!

  3. Thor

    Mocht je nu moeite hebben met PVV (of in ieder geval een tegengeluid willen laten horen), dan is er ook de ‘artikel 50’ partij. Artikel 50 geeft ,simpel geschreven, aan dat een land ook uit de Europese Unie mag treden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *