De vraag: ‘Maar wat is het?’ werd al direct geraden door de kenners op Veelkantie. Een enkeling zat er slechts centimeters vanaf. Het betrof inderdaad Varkens-Bovenpoot. Maar dan door en door gaar. Zo gaar dat het zich eenvoudig van het bot liet plukken en het vet nagenoeg helemaal weggesmolten was. En ja, dat was werkelijk zalig, en toch anders dan de smaak van Pulled Pork.

Het begon allemaal gisteren met het in de rub (kruidenmengsel) zetten van de drie Varkens-Bovenpoten en het, in ziplock bags, s’ nachts de kruiden in het vlees laten intrekken in de koeling.

Hieronder even wat foto’s van de diverse stadia van gaarheid gedurende de 6 urige rook sessie:

Respectievelijk het resultaat van circa zo’n 1,5 uur – 3 uur – 4 uur – 5 uur en 6 uur roken en garen.

De poten wogen, inclusief vel, vet en bot, voor het roken en garen zo’n dikke 2,5 kilogram. Zes uur later hadden we, na het ontleden van de supergare Varkens-Bovenpoten, circa een kilo vlees over.

Verhoudingsgewijs is dat ongeveer evenveel als van de pulled pork. De smaak lijkt ook erg op elkaar, is het niet dat de poot geheel omgeven is met vel, dus de kruiden dringen er nauwelijks in. Nakruiden of een lekker pittig sausje o.i.d. er doorheen slaan, na het garen, roken en plukken van de Varkens-Bovenpoten, is dus wel nodig. Anders is het vlees misschien wat aan de flauwe kant.

Grote voordeel is wel dat ik deze Varkens-Bovenpoten in 6 uurtjes door en door gaar wist te roken, en dat is slechts 1/3 van de tijd dat ik druk was om de varkens-schouder door en door te garen, en het vel eromheen ervoor zorgde dat het vlees nog sappiger was dan van de pulled pork.

Wij aten de Pulled Poot, want zo gaan we het maar noemen bij gebrek aan een andere adequate benaming, lekker met een portie friet en appelmoes. En neemt u van mij aan dat het smullen was.

Goed, meneer Veelkantie gaat vast nadenken over de eerstvolgende uitdaging. Stay Tunned