Mijn Missie
Eten is buiten noodzakelijk ook lekker. Maar helaas hebben steeds minder mensen de tijd en de zin om van het eten wat te maken. Dit terwijl het bereiden en nuttigen van een maaltijd een hyper sociaal gebeuren is. Niet voor niets zijn er spreekwoorden als ‘de liefde van de man gaat door de maag’. Hetgeen overigens ook opgaat voor vrouwen.
Nu werken gemiddelde kookprogramma op TV, en helaas ook veel sites en blogs die koken als thema hebben, eerder ontmoedigend dan aanmoedigend. En zijn niet zelden puur misleidend.
Jamie Oliver die pretendeert de mens het betere leven bij te willen brengen zal u niet vertellen dat u duizenden euro’s moet investeren in keukengereedschap en gerei en maanden zult moeten oefenen om zijn 30 minuten gerechten ook daadwerkelijk in 30 minuten te kunnen bereiden. Maar weinig sites en blogs zullen openlijk toegeven gerechten kunstmatig en via digitale technieken op te leuken. Veel receptensites en blogs zullen u niet vertellen dat er in de regel geen hout klopt van de recepten die men publiceert omdat u toch altijd de fout bij uzelf zult zoeken als een recept mislukt. Geen van de tijdschriften, zoals Delicious en andere luxe glossies, zullen u eerlijk bekennen dat er een team van professionele eten-opleukers, en ook nog eens een fotobewerker achter de schermen ervoor zorgen dat hun gerechten er zo clean en geweldig uitzien en u dat resultaat in uw Bruynzeel keukentje met Bauknecht apparatuur nooit zult bereiken. Enzovoort!
Professionele chefs op televisie zijn te vergelijken met de marktkoopmannen of de telesell presentatoren die weken zo niet maanden oefende om het geweldige snijapparaat dat u niet kunt missen alle kunstjes te kunnen laten doen die men aan u wil tonen. Als u eenmaal thuis bent gekomen met het apparaat dan blijkt al snel dat het een onding is. En nee dat ligt niet aan u.
Chefs hebben niet alleen een jarenlange opleiding gevolgd en zijn de eerste jaren van hun leven afwasser geweest, maar zijn door de jaren heen zeer bedreven geraakt in de nodige technieken. Zonder deze opleiding, peperdure apparatuur en gereedschappen en jarenlange ervaring zult u, natuurtalenten uitgezonderd natuurlijk, nooit het niveau bereiken dat ze tentoonspreiden.
Kortom, men belazerd u waar u bij staat. Onderneemt u pogingen om deze ‘charlatans’ te evenaren dan komt u al snel bedrogen uit en pleurt u met een donker wolk boven uw hoofd die zojuist aangeschafte peperdure messen set in een hoek en haalt een kroketje bij de Febo. Want wat u produceerde is zeer waarschijnlijk niet te hachelen en u zult toch iets moeten eten. Het is al snel gedaan met uw plotselinge inspiratie en goede wil om wat te maken van de dagelijkse maaltijd. Uw droom om uw familie en vrienden te trakteren op een ongeëvenaarde culinaire ervaring zal alras, na uren beulen in de keuken, een enorme berg afwas, frustratie en een portie schaamte, eindigen in een nachtmerrie. U ontwikkeld een afkeer in plaats van liefde voor koken.
Het kan zoveel anders zijn. Ga bij uzelf na wat u altijd als aangenaam ervaart als u bijvoorbeeld in Griekenland of Italië op vakantie bent. Ontdek dat het vaak juist de eenvoud van de gerechten is. En ontdek dat zowel Italië alsook Griekenland u eigenlijk slechts armoedevoer voorschotelt.
Nee dat bedoel ik allerminst neerbuigend. In tegendeel zelfs. Waar wij naar terug moeten is de eenvoud van het bestaan. Denkt u werkelijk dat uw familie en vrienden op een haute cuisine dinertje zitten te wachten? Wat is uw doel? Gezelligheid en lekker eten of indruk maken op uw familie en hen de ogen uit te steken? Doe dat dan lekker met uw nieuwe auto of onbetaalbare vakantie (alwaar u dus zoals u begrijpt armoedevoer zit te eten alsof het delicatessen zijn).
Mijn missie is om, met behulp van mijn onmisbare mevrouw Veelkantie, u te bewijzen dat eten bereiden niet ingewikkeld hoeft te zijn. Dat u het zeker kan als deze knurft het kan. Dat een heerlijke maaltijd in de regel niet meer dan € 10,- hoeft te kosten. Dat u geen professionele apparatuur nodig heeft. Dat een beetje oefening geen kwaad kan, maar dat dit alles behalve noodzakelijk is om een heerlijk gerecht op tafel te zetten. Dat minder meer is. Dat eenvoud aansprekender is en u meer waardering en voldoening zal opleveren dan stikingewikkelde gerechten die het net niet zijn. Dat het koken met behulp van zakjes, pakjes en blikjes geen schande is. Dat u niet noodzakelijkerwijs dagenlang in de keuken hoeft te vertoeven om een 30 minuten gerecht van Jamie Oliver te bereiden. Dat er met een enorm ego en kilo’s snobisme en duizenden euro’s aan apparatuur alleen maar minder werkruimte is in uw keukentje.
Het overkoepelende idee is dat koken leuk is en leuk moet blijven. Zeker in een tijd dat de beurs van de gemiddelde burger steeds krappen aan het worden is. Dat u prima kunt eten met een krappe beurs. En als u geen krappe beurs heeft dat u zich veel geld kunt besparen als u zich niet stort op hele of halve kant en klaar gerechten en minuut-vlees en andere luxe ellende. Dat back to basic prima te doen is zonder zweverige New Age toestanden als ‘biologisch’ dat helemaal niet zo logisch is. Dat u niet ‘terug naar de natuur’ hoeft om verantwoordelijk te leven en te eten.
Ik laat andere graag ijveren voor wereldvrede en meer gewichtige zaken. Ik doe liever niet in utopieën. Blijf liever met beide benen aan de grond en probeer iets simpels te bereiken. Met of zonder u. Ik wil eten, en met name het bereiden ervan, weer leuk maken.
Dat is wat ik wil uitdragen. Call me stupid. Maar tegen de stroom in leven is zoveel leuker dan je overgeven aan de zoveelste gril en modieuze toestanden. Of bent u van mening dat u nog één keer moet proberen die eeuwig in programma’s terugkerende Coquilles eetbaar te maken? Ga dan vooral door waar u mee bezig bent en negeer dit blog. In alle andere gevallen heet ik u welkom!
